شنبه ایران در دیدار دوم گروه D برابر پرتغال به میدان میرود.
به گزارش ایسنا، این بازی برای برانكو ایوانكوویچ و مردانش سرنوشت ساز است، چرا كه در بازی نخست نتوانستند از مكزیك امتیاز بگیرند. پس شكست سه بر یك ایران برابر مكزیك، آسیب دیدگی علی دایی موضوع اصلی روزنامههای ایران بود.
كاپیتان تیم ملی در گفتوگوی اختصاصی با سایت ویژهی جام جهانی درباره زندگی و برنامههای آیندهاش حرفهای جدیدی زده است:
* آیا به سبب جایگاهتان در فوتبال ایران، فشار زیادی به شما وارد میشود؟
- فكر میكنم بعضی از روزنامه نگاران ایرانی این چند روز فشار وارد میكنند، آنها در 10 سال گذشته با من مشكل داشتهاند. آنها دربارهی من در روزنامههای ایرانی حرفهای بدی مینویسند؛ اما، من شرایط خوبی دارم. مردم ایران میخواهند هر زمانی كه بازی میكنم گل بزنم؛ اما، هنگامی كه توپ به من نمیرسد، چگونه گل بزنم. من به ارسال و پاس نیاز دارم مانند هر مهاجم دیگری.
* شما در ایران مرد بسیار مشهوری هستید، هنگامیكه در تهران قدم میزنید و همه به شما توجه میكنند، شرایط چگونه است؟
- برای بازیكنان فوتبال در سراسر جهان این شرایط طبیعی است؛ اما، احساس خوبی دارم بعضی وقتها برای من قدم زدن در خیابان و یا رفتن به رستوان دشوار است؛ اما، همیشه میخواهم با هواداران صادق باشم. اگر آنها پیش من میآیند میخواهم كه با آنها مهربان باشم.
* داشتن ركوردگلهای ملی برای شما چه معنایی دارد؟
- حقیقتا به این موضوع فكر نمیكنم، چرا كه این مهم متعلق به فوتبال ایران است نه من. تمام بازیكنان ملی به من كمك كردند تا به این جایگاه برسم؛ اما، نكته مهمتر این است كه ما نتیجههای بهتری به دست آوریم و این چیزی است كه من به آن فكر میكنم. شاید شكستن این ركورد برای هركسی دشوار باشد و زمان زیادی طول میكشد كه این اتفاق بیفتد.
* به چه مهاجمانی در این جام جهانی علاقه دارید؟
مهاجمان بسیاری هستند. من براستی رونالدو را دوست دارم، چرا كه او در محوطهی جریمه بسیار سرعتی، باهوش و خطرناك است. پائولتا و لوكا تونی هم مهاجمان بزرگی هستند.
* شما باید خاطرات بسیار خوبی از بازی كردن در جام جهانی 98 فرانسه داشته باشید، این طور نیست؟
البته. بازیمان برابرآمریكا را به یاد میآورم، این بازی برای ما بسیار اهمیت داشت، پیروزی 2 بر یك برای ما بسیار ارزشمند بود. چرا كه تمام مردم ایران خوشحال شدند. هر زمانی كه بازی كنیم فشار وجود دارد؛ اما، در این بازی فشار بیشتری بود. باور دارم در این جام جهانی كارمان دشوارتر است، برای اینكه تمام كشورها اكنون نیرومندتر و به معیارهایشان نزدیكتر هستند. اكنون تفاوت بسیار میان تیم ما و آنها وجود ندارد.
* پس از جام جهانی 2006 آلمان چه برنامهای دارید؟ در سن 37 سالگی آیا به بازنشستگی از فوتبال ملی فكر میكنید؟
- اگر فوتبال ایران به من نیاز داشته باشد برای تیم ملی بازی خواهم كرد. اما، پس از جام جهانی تصمیم نهایام را خواهم گرفت. اكنون میخواهم بازی كنم؛ اما، پس از آن میخواهم مربی شوم. اگر امكانش باشد در آینده مدرك مربیگریام را خواهم گرفت؛ اما، عاشق ایران هستم و میخواهم به فوتبال كشورم خدمتكنم. برای همین آرزو دارم تا آنجا مربی شوم.
* آیا در ایران به دوران حرفهایتان به عنوان یك بازیكن پایان میدهید؟
- اكنون فكر میكنم كه شاید در اروپا خداحافظیكنم. اما شاید به آمریكا بروم. پیشنهادهایی از آنجا دارم. اما پس از جام جهانی باید ببنیم كه چه اتفاقی رخ میدهد. ایرانیهای بسیاری در آمریكا زندگی میكنند.
منبع: شریف نیوز
