خيلي از انسان‌ها، فكر مي‌كنند از آنجا كه به زندگيشان سرعت داده‌اند، داراي خاطري آسوده شده‌اند، اما بايد گفت: همين آسوده خاطر بودن، در زندگي آينده مي‌تواند فريب‌دهنده باشد؛ چرا كه همين آسودگي خاطر ممكن است به ملال خاطر تبديل شود و پس از مدتي خواهيم ديد كه يكي از دلايل اصلي مقاومت ما در مقابل كاهش سرعت متناسب با زندگي‌مان اين است كه از <ملال خاطر> مي‌ترسيم. امروزه مردمان دنيا مي‌خواهند از ذهني آرام برخوردار باشند و آن را يك نعمت مي‌دانند.
احساس مي‌كنيم كه اگر به حركت سريع خود ادامه و كارهاي زيادي انجام دهيم، بي‌حوصلگي هيچ‌گاه پيش نخواهد آمد. درك عوامل واقعي ملال خاطر مي‌تواند به شما كمك كند كه در كاهش سرعت متناسب با زندگي احساس راحتي كنيد و نشاطي را كه در اوقات فراغت خود به دست مي‌آوريد افزايش دهيد.
ملال خاطر يكي از سوغاتي‌هاي فضاهاي زندگي مدرن است كه بايد با آن سر كرد، زيرا چيزي به نظر مي‌رسد كه نيست. ملال خاطر ربطي به نداشتن كار كافي ندارد و به طور كامل مربوط است به ذهن بيش از حد فعال و مشغول.
راجع به آخرين باري فكر كنيد كه همراه با كسي جلوي آتشي زيبا نشستيد. شايد ساعت‌ها راضي و مجذوب هر لحظه خاص بوديد. معلوم است كه كار زيادي انجام نمي‌داديد، ذهن شما آزاد و روشن بود و در فرآيند فكري سالم بوديد؛ هر چيزي بوديد به جز بي‌حوصله. حقيقت اين است كه هرگاه در لحظه حال قرار داريد، احساس رضايت مي‌كنيد و زندگي برايتان عالي است. كليد لذت بردن و قدرداني كردن از تمام اوقات فراغت اين نيست كه وقت بيشتري را در جلوي آتش صرف كنيد، بلكه بايد بياموزيد به اين فرآيند فكري سالم دست يابيد.
حالا راجع به آخرين باري كه در راه‌بندان گير افتاديد فكر كنيد. شايد فقط چند دقيقه‌اي گرفتار آن بوده‌ايد، با وجود اين احتمالا خيلي بي‌حوصله شديد، درست است؟ با اين‌كه در مقايسه با تعداد اتفاقاتي كه جلوي آتش رخ داده بود، در راه‌بندان تعداد اتفاقات در حال وقوع در اطرافتان خيلي زياد است، با وجود اين در عرض چند دقيقه ملال خاطر غالب شد.
چرا؟ براي اين‌كه همان طور كه در راه‌بندان مي‌نشينيد، ذهنتان شروع مي‌كند به هجوم بردن به اطراف؛ به همه مكان‌هايي كه ترجيح مي‌داديد آنجا باشيد و تمام كارهايي كه ترجيح مي‌داديد انجام بدهيد. به جاي ساكت نشستن و درك لحظه، همان طور كه (وقتي در حالت آزاد - جاري يا خلاق بوديد) هست، ذهن تحليلي شما به سوي آينده شيرجه مي‌رود: <چگونه مي‌خواهم خودم را از اينجا بيرون بكشم؟> يا به سرعت به عقب بر مي‌گردد: <چگونه خود را در اين موضوع درگير كردم؟> شما به ذهنتان اجازه مي‌دهيد كه شتاب بگيرد و به نقطه لبريز ناسالم پردازش فكري برسد. هر چه ذهنتان مشغول‌تر شود، از لحظه حال بيشتر دور مي‌شويد و كمتر احساس رضايت مي‌كنيد.بار ديگر كه احساس كرديد بي‌حوصله هستيد، به تعداد افكار يا سطح فعاليت‌هاي ذهني مغزتان توجه كنيد. هر چه ذهنتان بيش فعال‌تر باشد، كمتر قادر خواهيد بود از زندگيتان لذت ببريد. وقتي علائم ذهن مشغول را ديديد يا احساس كرديد (آغاز ملال خاطر)، به خاطر بسپاريد كه چه چيزي در حقيقت مسبب اين احساس شماست.
راه رفع ملال خاطر اين است كه بيشتر در لحظه حال بمانيد. هنگامي كه ذهنتان غرق در لحظه حال است و بيش از اندازه مشغول نيست، بي‌حوصلگي وجود ندارد! مي‌توانيد مثل زنبورها مشغول باشيد يا فقط بدون هيچ كاري وقت بگذرانيد. خود فعاليت مطرح نيست؛ در حقيقت، فعاليت هيچ تفاوتي ايجاد نمي‌كند.

منبع: از سرعت زندگي خود بكاهيد!