بسياري از والدين وقتي فرزندانشان به آغاز سنين نوجواني ميرسند، هميشه نگران اخلاق و رفتار آنها هستند؛
مثلاً بسياري از مادران از اين موضوع گله ميكنند كه دختران نوجوانشان با اينكه بسيار باهوش هستند اما مدام خواهان لباسهايي با ماركهاي معروف و گرانند و بيشتر پول توجيبيشان را صرف ولخرجي و هديه گرفتن براي دوستانشان ميكنند!
به اعتقاد اين دسته از والدين، بچههاي آنها فكر ميكنند كه پول روي درختان ميرويد! آنها با اين تفكر فرزندانشان دچار مشكل شدهاند.
اگر شما هم جزو والديني هستيد كه فكر ميكنيد چرا بايد اينقدر داشتن يك موبايل خيلي شيك و پوشيدن جينهاي گرانقيمت براي فرزند شما مهم باشد، به همين گروه پيوستهايد!
شايد فكر ميكنيد كه اگر نوجوان شما خودش شاغل بود شايد اين مسئله به او كمك ميكرد، بفهمد پولي كه به اين آساني خرج ميكند، به سختي بدست ميآيد؟! اين مسئله شايد راه حل خوبي به نظر برسد اما از طرف ديگر، شما ميخواهيد فرزندتان تا جايي كه ميتواند از دوران بچگياش لذت ببرد!
بايد به شما بگوييم كه احتمالا شما اينطور فرزندتان را تربيت كردهايد كه نسبت به پول و خرج كردن آن محتاط باشد يا حداقل رفتاري لاقيد نداشته باشد، اما رفتار فرزندتان نشان ميدهد كه او در گرفتار مد شده است و پولش را بدون هيچ قيد و شرطي براي داشتن ماركهاي معروف ميپردازد.
اين طبيعي است كه هر نوجوان در اين سن بخواهد، آخرين وسايل مد روز چه لباس، چه تلفن همراه و چه چيزهاي ديگر را داشته باشد. دقت كنيد داشتن اين ماركهاي بهخصوص بهعنوان يك همبستگي در بين گروههاي سني شناخته شده است و پذيرفتن اينها براي جوانان اهميت دارد.
البته قبول كردن اين موضوع هميشه براي والدين مشكل است مخصوصا وقتي كه متوجه ميشوند، فرزنداني را تربيت كردهاند كه از نظر ارزش دهي به موقعيتها و امكانات با آنها متفاوت هستند. چراكه جوانان ارزشهاي گروههاي سني خودشان را بالاتر از ارزشهاي والدينشان ميدانند.
اما خبر خوبي كه براي شما داريم اين است كه: رفتار فرزند نوجوان شما احتمالا دوره اي است. در اين دوره او خودش را از شما جدا كرده و در حال فهميدن تمايز بين خودش و گروه دوستانش است.
اما بيشتر بچهها بعد از گذراندن اين دوره سني به ارزشهاي والدينشان برميگردند و نظرات پدر و مادرها كه در طول سالهاي بين شش تا چهارده سالگي به آنها آموزش داد شده معمولا دوباره پذيرفته ميشود.
سه نكته مهم براي والدين:
آنچه كه شما ميتوانيد انجام دهيد، اين است كه هنگامي كه ميخواهيد فرزندتان را از خريد كردن دو رنگه داريد، به هيچ عنوان براي راضي كردنش سعي نكنيد مواظب باشيد كه او چشمش به اجناس مورد علاقهاش نيافتد، چرا كه او دقيقا ميداند كه اگر شما آنجا ايستادهايد دقيقا براي اين است كه وسيله مورد علاقهاش را نبيند.
در اين شرايط غيرممكن است كه به او القا كنيد متفاوت رفتار كند. اما ميتوانيد براي او به آرامي توضيح دهيد كه در فرهنگ مصرفي، هميشه يك آيتم جديد براي خريد وجود دارد. اما خريدن آن فقط يك شادي موقتي را به همراه دارد چراكه حتما نمونه جديدتري به بازار خواهد آمد.
در مورد درآمدتان و پولي كه به دست ميآوريد خيلي روراست با او صحبت كنيد: شرايط خود را توضيح دهيد و بابت پولي كه صرف خريد لباسها و هدايا ميكند از او توضيح بخواهيد. بگوييد كه ميزان مشخصي پول توجيبي به او ميدهيد و با اين ميزان پول دريافتي او مجبور است كه تصميم بگيرد چه چيزي بخرد: يعني تصميم بگيرد چطور براي خرج كردن پولش تا نوبت بعدي دريافت پول توجيبي برنامهريزي كند. درهرحال شما بايستي به او مسئوليتهاي مالي و توانايي پسانداز و انتخاب كردن را آموزش دهيد.
وقتي براي خريد چيزي پافشاري ميكند يا درخواستهاي بيمورد دارد يا فرياد ميزند و كج خلقي ميكند، محكم وجدي باشيد: ممكن است فرزندتان فرياد بزند و بگويد شما پدر و مادر خيلي بيانصافي هستيد و...آگاه باشيد كه هميشه راحتترين كار براي خانوادهها اين است كه كارت اعتباري شان را بدهند و هر چه كه فرزندشان ميخواهد بخرند. اما نتيجه اين عمل فقط پرورش مصرف گرايي است. پس مقتدر باشيد
